NİDEYİM Kİ DAĞLAR YOL VERMEZ BANA

NİDEYİM Kİ DAĞLAR YOL VERMEZ BANA
 
Nideyim ki dağlar yol vermez bana
Gülünü dermenin zamanı geldi
Kimden istediysem ser vermez bana
Yay oku germenin zamanı geldi
 
Avcı olan çekip okunu atar
Toprağın bağrında yiğitler yatar
Baktım ki nazlı yar kaşların çatar
Meydana girmenin zamanı geldi
 
Meydanda dolaşır er oğlu erler
Mühürlü olana Süleyman derler
Hakikate gelin ağalar beyler
Ol Hakk’ı görmenin zamanı geldi
 
Gören kendisidir görülen kendi
Neylesin dünyayı verilen kendi
Dünya gözü kördür bunu görmedi
O yari sevmenin zamanı geldi
 
Sevdayım alemde sevilmek için
Bu dünyaya geldim görüşmek için
Ali’yim demeyin dövüşmek için
Menzile ermenin zamanı geldi